تبليغاتX
.......شاید اگر.......
 آخرین امید
مرا امید آخر باش در ‌‌بژمردگی هایم

مرا چون یک تبسم باش در افسردگی هایم

تو وقتی نیستی دنیای من اسطوره کم دارد

خروش موج دریا باش در دل مردگی هایم

تو وقتی نیستی هر ثانیه بتکی جنون زا است

جنونم را تئ لیلا باش در سرخوردگی هایم

به هر بیکاره با عشقت جراحت در بدن دارم

نجاتم ده ملول ازین آزردگی هایم

در این شب ها که از قحطی تارا راه نابیداست

تو خضرم باش نورم باش در درماندگی هایم

"اگر برجای من غیری گزیند دوست" می میرم

فقط مریم بداند راز این دلدادگی هایم

 

|+| نوشته شده توسط مریم در سه شنبه بیست و پنجم خرداد 1389  |
  خلق
چه حالی دارم!

که میداند که چه احساس می کنم؟!

چه کسی آفرینش خویش را حس کرده است؟

آغاز شدن خویش را چه کسی به چشم دیده است؟

دارم آغاز می شوم

دارم "خلق" می شوم

و خدا لبهایش را ، به مهر

و به نیروی شگفت خدایی

و دم آفریدگاری خود

بر لبهای تشنه من نهاده است

و از روح خویش در کالبدم می دمد

و من زنده گشتن خود را

در هر دم او

حس می کنم.

د.ع.ش.

 

|+| نوشته شده توسط مریم در یکشنبه هجدهم بهمن 1388  |
 نیا باران

نیا باران زمین جای قشنگی نیست

          من از جنس زمینم

                       و خوب میدانم

                            که گل در عقد زنبور است

                                          اما یک طرف سودای بلبل

                                                    یک طرف بال و پر پروانه را هم

                                                                                      دوست دارد.

 

                             نیا باران پشیمان می شوی از آمدن

                                  زمین جای قشنگی نیست

 

  در ناودان ها گیر خواهی کرد

                  من از جنس زمینم

                             خوب می دانم

                                     که اینجا جمعه بازار است

                                                               و من دیدم

                                 که عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه می دادند.

 

در اینجا

   قدر مردم را به جو اندازه می گیرند

در اینجا فال حافظ را

 به فال کولیان دربه در اندازه می گیرند!!!!!!!

                                             نیا باران

                                    زمین جای قشنگی نیست...

          

 

 

   

 

|+| نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه چهاردهم بهمن 1388  |
 قدم نو رسیده مبارک........

خیلی وقت بود که انتظار یه پسر تپل مپل خوشگل رو می کشیدیم اولين نوه دختري خونواده.پدر ني ني!!!! آرزو داشت كه بجه اش درست روز تولد خودش یعنی ۱۵ آذر به دنیا بیادو همه سام صداش کنن اما اصلا محاسبه نکرده بود که این روز مصادف میشه با روز عید غدیر و ممکنه در نامگذاری دسته گلش اشکالاتی به وجود بیاد! خلاصه بعد از ۱۲ روز کلنجار رفتن با خودشون و حاج آقاها(پدر من و پدر آقا نریمان) حکم بر امیرعلی نامیدن نی نی صادر شد. منم یه هفته ای قید درس و دانشگاه رو زدم و پیش خواهرم موندم که یه مقدار حالش بهتر شه و سر پا بیفته. واقعا که درست گفته هر کی که گفته خواهر زاده خیلی دلچسب تر از برادر زاده است!!!!!!!!

|+| نوشته شده توسط مریم در شنبه دهم بهمن 1388  |
 معذرت
سلام.

باید اعتراف کنم که خیلی دلم تنگ شده بود.این مدت اینقدر سرم شلوغ بود که اصلا به هیچ کاری نرسیدم.اول که به دنیا اومدن اولین خواهرزاده ام(خیلی خیلی خیلی مبارکه).دومیشم که درگیری امتحانا بوده و.........

خیلی حرفا واسه گفتن دارم که سر یه موقعیت مناسب باید همه رو تعریف کنم. و به خاطر غیبت تقریبا کبری این اواخر معذرت می خوام

|+| نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه هشتم بهمن 1388  |
 آرزو
امشب تمام حوصله ام را

در یک کلام

در "تو"

خلاصه کردم:

ای کاش می شد

یک بار

تنها همین

 یک بار

تکرار می شدی!

تکرار...

د.ق.ا.پ

|+| نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه یکم بهمن 1388  |
 عشق، روز یکشنبه

بسیار

دوستت دارم

و بیزارم

از تعطیل یک شنبه

بیزارم از تعطیل شدن عشق

برای یک ساعت

-حتی یک لحظه-

مرخصی از عشق گمانی بیش نیست

و تمام گرش ها بیهوده اند.

در نبرد عشق

هماوردان را آسایشی نیست

چونانکه در انقلاب دریا

قایق را.

دوستت دارم

و بیزارم از روزی

که تو را از من برباید

و صدایت را.

پذیرا نیستم روبروم نباشی

و در مردم چشمانم

نخوابی.

بیم دارم زمان را از ما بدزدند

مبادا که لطافت تو کم شود

از شعر من.

می خواهند بیاسایم از عشق

-روزهای یک شنبه-

چه کسی گفته است

از خستگی عشق مرده ام؟

چه کسی گفته است

از پای کوبی بر شعله ها

چشم پوشیده ام؟

برای قلبم چه طرحی بریزم

تا یک شنبه ها عاشقت نباشند؟

لبانم را چه بیاموزم

تا یک شنبه ها تو را نبوسند؟

و طاقتم را

که دندان بر جگر بگذارند؟

به شعرم چه بگویم؟

که منتظر باشم تا بعد!؟

و حال آنکه

روزی که تو را نبینم

بی نهایت است........

|+| نوشته شده توسط مریم در سه شنبه هشتم دی 1388  |
 کمک کن تا
برای خواب معصومانه عشق کمک کن بستری از گل بسازیم

برای کوچ شب هنگام وحشت کمک کن با تن هم پل بسازیم

کمک کن سایبونی از ترانه برای خواب ابریشم بسازیم

کمک کن با کلام عاشقانه برای زخم شب مرهم بسازیم

بذار قسمت کنیم تنهایی مونو میون سفره شب تو با من

بذار بین من و تو دستای ما پلی باشه واسه از خود گذشتن

تو رو میشناسم ای شبگرد عاشق تو با اسم شب من آشنایی

از اندوه تو و چشم تو پیداست که از ایل و تبار عاشقایی

تو رو میشناسم ای سر در گریبون غریبگی نکن با هق هق من

تن شکسته ات رو بسپار به دست نوازشهای دست عاشق من

به دنبال کدوم حرف و کلامی؟سکوتت گفتن تمام حرفاست

تو رو از تپش قلبت شناختم تو قلبت،قلب عاشق های دنیاست

تو با تن پوشی از گلبرگ و بوسه منو به جشن نور و آینه بردی

چرا از سایه های شب بترسم؟تو خورشیدو به دست من سپردی

کمک کن جاده های مه گرفته من مسافرو از تو نگیرن

کمک کن تا کبوترهای خسته روی یخ بستگی شاخه نمیرن

کمک کن از مسافرهای عاشق سراغ مهربونی رو بگیریم

کمک کن تا برای هم بمونیم،کمک کن تا برای هم بمیریم

بذار قسمت کنیم تنهاییمونو میون سفره شب تو با من

بذار بین من و تو دستای ما پلی باشه واسه از خود گذشتن.....

 

 

 

|+| نوشته شده توسط مریم در سه شنبه هفدهم آذر 1388  |
 دوباره
دیروز دوباره دیدمش.خوب و سر حال بود.خدا رو شکر ظاهرا مسایل و مشکلاتی که ازشون دم میزد تا حدود زیادی حل شده بود.بابت مسایل اخیر هم عذر خواهی کرد اما هیچ قولی نداد و این بازم دلم رو لرزوند.از لابلای حرفاش فهمیدم که اوضاش خیلی خراب بوده،طوریکه باباش اونو مقصر همه چی میدونسته(مسایلی که در مورد کار خودش و برادرش پیش اومده بود).من از این موضوع خبر نداشتم و وقتی شنیدم خیلی ناراحت شدم.شب هم به همین خاطر ازش معذرت خواهی کردم و قول گرفتم که از این به بعد شرایط رو کامل برای هم توضیح بدیم که اینطوری بتونیم درمان هم باشیم نه خدایی نکرده دردی روی دردا.کتاب شازده کوچولو رو براش هدیه گرفته بودم که یادم رفت بهش بدم!!!!!! از خدا عاجزانه میخوام که کاراش زودتر روبراه شه.

|+| نوشته شده توسط مریم در دوشنبه شانزدهم آذر 1388  |
 حافظ
ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار /  ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار

نکته ایروح فرازازدهن دوست بگو /  نامه خوش خبر از عالم اسرار بیار 

تا معطر کنم از زلف نسیم تو مشام  /  شمه ای از نفحات نفس یار بیار

به وفای تو که خاک ره ان یار عزیز /  بی غباری که پدید اید ازاغیار بیار

گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب  /   بهر اسایش ان دیده خونبار بیار

خامی وساده ولی شیوه جانبازان نیست  /   خبری از بر ان دلبر عیار بیار

شکر انرا که تو درعشرتی ای مرغ چمن /  باسیران قفس مژده گلزار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست / عشوه ای زان لب شیرین شکر بار بیار

روزگاریست که دل چهره مقصود ندید /  ساقیا ان قدح اینه کرداربیار

دلق حافظ به چه ارزد؟به میش رنگین کن /  وانگهش مست و خراب ازسر بازار بیار 

این فال حافظی بود که همین الان به نیت فکر و اندیشه افشین در مورد رابطه مون زدم.افسوس که همیشه اینقدر سرشار از احساساتی و فکرای قشنگ داری اما همیشه راه رو اشتباه میری.

تو رو خدا به خودت بیا افشینم.......

|+| نوشته شده توسط مریم در یکشنبه هشتم آذر 1388  |
 
 
بالا